Hydraulika

Instalacje wody użytkowej

Instalacja zimnej wody doprowadzanej z sieci wodociągowej rozpoczyna się bezpośrednio za zestawem wodomierza głównego, a instalacja zimnej wody pochodzącej z własnego ujęcia (studni) – od urządzenia, za pomocą którego jest pobierana woda z tego ujęcia. Instalacja ciepłej wody rozpoczyna się natomiast bezpośrednio za zaworem na zasileniu zimną wodą urządzenia do przygotowania ciepłej wody.
Rozporządzenie określa również warunki, jakim taka instalacja powinna podlegać.

Wymieniając najważniejsze: określa się wymagane ciśnienie wody w instalacji wodociągowej w budynku, poza hydrantami przeciwpożarowymi, które powinno wynosić przed każdym punktem czerpalnym nie mniej niż 0,05 MPa (0,5 bar) i nie więcej niż 0,6 MPa (6 bar).

Filtrowanie oraz uzdatnianie

Jakość wody charakteryzują właściwości fizyczne, czyli mętność, przezroczystość, barwa, smak oraz zapach i temperatura, właściwości chemiczne- głównie twardość wody, oraz właściwości bakteriologiczne, zawartość bakterii chorobotwórczych, z których najgroźniejszymi są bakterie tyfusu brzusznego, czerwonki, cholery oraz innych, powodujących zaburzenia w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego.

Zanieczyszczenie wód jest problemem rangi światowej. Wraz ze wzrostem zaludnienia Ziemi i rozwojem przemysłu, rośnie także ilość zanieczyszczeń. Ze względu na pochodzenie, można podzielić je na komunalne, przemysłowe oraz rolnicze.

Studnie z wodą

Studnia – pionowe (czasami skośne) ujęcie wód podziemnych, sztuczny otwór wiercony lub kopany, sięgający do poziomu wodonośnego.

Dzięki obecności urządzeń technicznych takich jak obudowa, kołowrót, pompa, rurociąg itp. możliwy jest stały pobór wody ze studni.

Najstarsza studnia w Polsce znajduje się w Mogilnie na dziedzińcu klasztoru benedyktynów z XI wieku. Najpierw studnie były kopane, a ściany wykładano murem z kamieni lub cegieł; dopiero od początku XX wieku zaczęto stosować okrągłą betonową cembrowinę.

Wodę czerpano na terenach o płytkich źródłach za pomocą żurawia, a na terenach o studniach głębokich za pomocą kołowrotu (drewnianego walca, napędzanego ręcznie za pomocą korby żelaznej; do walca była umocowana lina lub metalowy łańcuch z konewką lub wiadrem).

Cembrowina wierzchnia wystawała na powierzchnię, a po obu jej stronach były wkopane w ziemię drewniane słupy, na których był zamocowany kołowrót. W późniejszym czasie zaczęto stosować częściowe zabezpieczenie kołowrotu, poprzez nakrycie go stałym daszkiem, a także całkowite zabezpieczenie studni poprzez drewniane osłony z zamykanymi drzwiczkami.

Czasem budowano studnie abisyńskie, gdzie wodę pobierano za pomocą wkręconej rury i pompy ręcznej. W czasie rozwoju elektryczności zaczęto w studniach montować pompy elektryczne, które pobierały wodę i rurociągiem odprowadzały ją do domu.

Obecnie studnie stały się nie tylko modne, ale i tanie, a bardzo często woda głębinowa jest znacznie lepszej jakości, niż ta z wodociągów. Studnie niekoniecznie muszą służyć za główne źródło wody, wodę z nich czerpaną wykorzystuje się do podlewania roślin w ogrodzie, są tanią alternatywą dla gospodarki rolnej.